Aimé Cesaire a l’encòp poèta, dramaturge, assajista, istorian demorarà per nautres, occitans, mai que mai l’autor de la « Dicha sul colonialisme » Aquel
panflet anti-colonialista paregut en 1950 lo quilha al costat de Franz Fanon vò de Leopold Senghor. Amb aquel panflet anoncia l’etnisme de Francès Fontan : « Ethnisme, vers un
nationalisme humaniste » paregut en 1961.
Lo panflet d’Aimé Césaire presenta lo crime hitlerian coma lo fach d’aver aplicat a l’Euròpa lo biais de faire colonialista que fins aquí aviá pertocat los arabes
d’Africa, los coolies de l’India vò los negres d’Africa. I denoncia lo quite umanisme occidentau : « Aquò que lo borgès del secle XX perdona pas a Hitler es pas lo crime en se, lo crime
contra l’òme , es pas l’umiliacion de l’òme en se, es lo crime contra l’òme blanc , es l’umiliacion de l’òme blanc » D’aquí aquel semblant d’umanisme, es, segond Césaire
« bograment racista »
Aimé Césaire se fai lo pòrta paraula de la negrituda. Amb aquò revendica a l’encòp lo drech a la diferencia e lo drech a l’egalitat. L’ideia de negrituda es
apareguda puei coma tròp fosca e ineficaça. Se nen seguís , per Césaire, que l’egalitat recercada pòt èsser averada per una simpla autonomia dins l’encastre dels Estats existents sens separacion.
L’independencia de la Antilhas i semblava perilhosa, benlèu per encausa d’una possibla americanisacion.
La presencia silenciosa del President de la Republica francesa a son enterrada nos sembla un omenatge estranh. Es-ti qu'anonçariá una repentencia oficiala per crime
contra los poples colonisats ? Es pas segur. La França s'arrapa als confettis de son Emperi passat.
Mai que mai i a Corsega, Kanaquía, Bretanha, e Occitaniá granda, aquí onte demòra de lengas especificas coma a las Antilhas.
Seriá pas que per un temps, sola la proclamacion de l'independencia de las Antilhas pòt assegurar la dignitat de la negrituda fins a la recuperacion de la paraula,
es a dire de las lengas indigènas.
Es aquò, al mens, çò que desira lo Partit de la Nacion Occitana al costat dels independentistas antilhès amb una independencia fondada sus la cultura especifique de
cade pople.
Lo 20 d'abrial de 2008
Partit de la Nacion Occitana
BP 44- 30201 Banhòus de Ceze
Tél. 04 66 82 71 94
President@p-n-o.org
Tibet: brigalhar la paret de silenci
Al Tibet, d’afrontaments violents venon de se debanar dins la capitala Lhasa e mai d’una vila del país entre de monges bodistas e d’estajants d’una part e la polícia militara
chinesa d’autre latz. Los manifestants exigissián especialament lo retorn del Dalaï Lama, cap espiritual e temporal incontestat, al Tibet e lo respècte dels dreits de l’òme pels tibetans. I auriá
mantuns mòrts sens que una chifra precisa poguèsse èstre donada. Del temps que la Republica Populara de China se prepara per aculhir de delegacions del mond entièr a l’escasença dels Jòcs
Olimpics de l’estiu venent, es pas inutil d’espepissar lo biais de l’Estat chinés de tractar una de sas minoritats etnicas.
D’en primièr cal rapelar que los tibetans, independents de fait entre 1913 e 1950, foguèron plaçats per la fòrça militara jos sobeiranetat chinesa en mai de 1951. En
principi, lo Tibet deviá gaudir d’una autonomia larga, una promessa que foguèt pas tenguda.
En 1959, en seguida de revòltas contra la preséncia chinesa, lo Dalaï Lama se refugièt en Índia. La repression chinesa serà puèi fèra, especialament pendent la Revolucion
culturala: deportacions dins de camps de trabalh, avaliment dels temples e dels monestièrs. Quand Mao Ze Dong moriguèt en 1976, una cèrta tolerància religiosa regnarà, interrompuda per una
renaissença del nacionalisme tibetan e d’insurrecions de 1987 a 1989, quand lo Dalaï Lama recebèt lo Prèmi Nobel de la Patz. Aquel plaideja al prèp de la grandas poténcias per la subrevida de son
pòble en tot recomandar lo dialòg amb las autoritats chinesas. Es çò que sona la politica de la “via mejana”. Apèla pasmens sens ambigüitat China a arrestar los transferiments de populacion que
faguèron dels tibetans una minoritat dins lor pròpri país e contribüisson a destruire lor lenga e lor cultura. Lo Dalaï Lama ven tanben de demandar una enquista internacionala sus aquelas
darrièras violéncias murtrièras al Tibet e a condemnat un “genocidi cultural” aprèp los trebolitges a Lhasa que causèron la mòrt de 80 personas segon lo govèrn en exilh. Pels responsables
chineses, aquel rambalh es un acte de sabotatge orquestrat per lo Dalaï Lama. Aquel afar tomba mal per China e risca d’afortir los apèls al boicòt dels Jòcs Olimpics, una posicion que ni lo
govèrn tibetan en exilh ni lo Dalaï Lama partejan çaquelà.
Lo Partit de la Nacion Occitana denóncia dempuèi bel brieu l’ocupacion chinesa al Tibet e lo “genocidi cultural”. A tèrme cort, recomanda d’arrestar de reprimir brutalament las
manifestacions e lo respècte per las autoritats chinesas de l’autonomia del Tibet. Coma la bona volontat del Dalaï Lama e del govèrn tibetan en exilh es pas recompensada, cal, segon lo P.N.O.,
que las grandas poténcias fagan pression diplomaticament d’un biais intens sus Beijing perque los chineses cambien de compòrtament devèrs los tibetans e lors autras minoritats etnicas. Cal tanben
brigalhar la paret de silenci bastida per las autoritats chinesas sus la situacion al Tibet. Aquela paret es incompatibla amb l’imatge de dobertura e de modernitat que China vòl donar d’ela en
organizant sus son territòri los Jòcs Olimpics, simbòl de patz e de competicion esportiva pacifica entre las nacions del mond. A tèrme mai long, lo Tibet, se es la volontat exprimida
democraticament per los tibetans, deu recobrir son independéncia e lo territòri correspondent a sas raras etno-lingüisticas, que es mai ample que la region actuala “autonòma” dins l’encastre de
la Republica Populara de China.
Lo 17 de mars de 2008
Partit de la Nacion Occitana
B.P 44
F30201 Banhòus de Cèza
Tel. 04 66 82 71 94
president@p-n-o.org
Per infò :
Comunicat de prensa
Quin avenidor pels kurds ?
L’encorreguda de l’armada turca en Kurdistan irakian torna metre al primièr plan de l’actualitat internacionala l’astrada del pòble kurd.
En 1920, al moment del desmembrament de l’empèri ottoman, la comunautat internacionala per lo tractat de Sèvres prevesiá la creacion d’un Estat kurd.
Aquela promessa demorèt sens lendeman. Los Kurds que lor populacion totala es compresa entre 35 e 40 millions, son escampilhats dins mantunes países: Turquía ont representan ¼ de
la populacion sens èstre reconeguts oficialament, Iran ont son mai de 11% de la populacion, Irak ont son 7 millions, siá ¼ de la populacion, Siría ont serián gaireben 3 millions (es pas de bon
far d’aver de chifras fisablas) e dins una mesura mendra ne trobam en Afganistan, Azerbaïdjan, en Israel, al Liban, en Georgia, en Armenia, al Turcmenistan, sens parlar de la diasporà mai que mai
en Alemanha ont serián de 500000 a 800000.
Es en Irak que lor situacion es a l’ora d’ara melhora perque an pogut formar un estat federat jos l’aparament dels U.S.A. e del Reiaume Unit en 1992 e dispausan dempuèi la casuda
de Saddam Hussein d’un govèrn regional del Kurdistan autonòm. En Iran, los Kurds son susvelhats per l’armada mas la region ont vivon s’apèla oficialament lo Kurdistan, la lenga kurda es
reconeguda e de deputats kurds ocupan de sètis al Parlament. En Siria, la nacionalitat siriana es refusada a un cèrt nombre de kurds. Las revòltas de 2004 e 2005 foguèron ferotjament reprimidas
per l’armada. En Turquía, l’identitat kurda es negada e fins a una epòca recenta, parlar kurd publicament menava tot drech a la preson.
Lo Partit dels Trabalhaires del Kurdistan o P.K.K, d’obediéncia marxista, comencèt sa guerrilha contra las autoritats turcas en 1984; Aquela lucha armada menant a de represalhas de
l’armada turca que ne patisson tanben los civils kurds aviá demesit dins son intensitat amb per Turquía la perspectiva de dintrar dins l’Union europèa e doncas la necessitat de melhorar son
compòrtament rapòrt a sas minoritats etnicas e religiosas. Los Kurds son los mai estrambordats per la dintrada de Turquía dins la UE que n’espèran que melhorarà considerablament lor situacion.
Mas las dificultats amb l’UE degudas a l’ostilitat d’unes países europèus a la dintrada de Turquía dins l’Union foguèron l’encausa d’un tibament nacionalista chovinista en Turquía e d’una
ressorgéncia dels atacs del P.K.K que se servís del Kurdistan irakian coma rèirebasa.
Es çò qu’explica l’intervencion militara turca d’ara sens far cas de la sobeiranetat d’Irak. Los turcs fintan d’un marrit uèlh un Kurdistan irakian tròp independent qu’es pas lor
gost e que risca de donar de marridas idèas a lors “turcs de las montanhas” coma los sonan.
E ara?
Los Estats Units, aligats de Turquía, son embarrassats e soetan la retirada lèu lèu de las tropas turcas del Kurdistan irakian.
Es clar que per la comunautat internacionala, la creacion d’un Estat kurd independent e federal sus un territòri encambant largament un cèrt nombre d’estats existents, quitament se
per nosautres Partit de la Nacion Occitana, es la solucion per l’avenidor, una solucion etnicament justa, es pas per deman.
D’en primièr denonciam vigorosament l’intervencion militara turca que ven de s’acabar. Se Turquía vòl que s’arrèste la guerrilha kurda sus son territòri, deu reconeisser
l’existéncia dels kurds e lor concedir al minim l’autonomia intèrna e cessar lo compòrtament imperialista que n’es costumièra dempuèi longtemps. Es pas digne d’un país civilizat que pretend a
retrobar la familha europèa.
Per los Kurds dels autres estats, tot çò que podèm desirar pel moment es lo manten de l’autonomia larga dont los Kurds d’Irak gaudisson amb a tèrme lo passatge jos lor
contraròtle de la vila de Kirkok e, endacòm mai,
l’obtencion, preferentament, per la diplomacia puslèu que per l’insurreccion, d’una autonomia culturala, economica e politica la mai ampla possibla en fonccion de las situacions
divèrsas loras.Lor volèm pasmens un avenidor melhor per compensar lo tractament inic que ne foguèron victimas dempuèi de decennias
Lo 29 de febrièr de 2008
Partit de la Nacion Occitana
B.P 44
F30201 Banhòus de Cèza
Tel. 04 66 82 71 94
president@p-n-o.org
Comunicat de prensa
Lo Partit de la Nacion Occitana per l’amaisament en Corsega
Ivan Colonna ven d’èstre condemnat en primièra instància a la preson a perpetuitat sens que l’acusacion aja establit las pròvas de sa
culpabilitat.
Lo Partit de la Nacion Occitana espera que en apèl Ivan Colonna serà aquitat al benefici del dobte. Aquò contribuïriá a l’amaisament dels esperits en Corsega.
Lo Partit de la Nacion Occitana vòl tornarmai afortir qu’es favorable a l’auto-determinacion de Corsega. Pasmens, malgrat totas las criticas que podèm formular rapòrt a l’Estat
francés, sèm pas dins una dictatura e per consequent res pòt pas justificar de mejans autres que democratics.
Lo Partit de la Nacion Occitana seguirà amb atencion lo procès en apèl. Un aquitament permetriá de restaurar la patz en Corsega e, o esperam, lo dialòg entre l’Estat e totes
los còrses a condicion que l’Estat remeta en talh l’evolucion de l’estatut de l’iscla e que la violéncia siá abandonada.
22 de decembre de 2007
Per lo Partit de la Nacion Occitana
Joan-Pèire Alari
Vice-president
10 carrièra de Romàs
47000 AGEN
Tel. (ostal) 05 53 47 64 02
Telefonet :06 76 47 32 12
jean-pierre.hilaire@wanadoo.fr
